واقعی

نوشته هام یکی دو روزه بهبود پیدا کرده چون خیلی واقعی شده .

الان دو سه ساعته بین اینکه فیلم ببینم یا نببینم مرددم بعدم بلید رانر 2017 رو که این دختره گفته بود ببین رو دانلود کردم ببینم بیست دقیقه اش رو دیدم الان مرددم بخوابم یا نخوابم خوابمم نمیاد فیلمم نمیاد حوصله ندارم اصن .

یعنی قشنگ قشنگ افسرده شدمااا این دوره ی لعنتی امتحانا بگذره امیدوارم این ترم رو قبول بشم بره .

نه خوابم میاد نه فیلمم میاد نه حرفم میاد نه حوصله دارم نه حس مطالعه هست نه حس فیلم هست

حتی حس نوشتنمم نیست الان چراغو خاموش میکنم بخوابم هم اتاقیم گرفت خوابید منم بخوابم .

خسته ام از زندگی شدیدا افسرده شده ام .این افسردگیه خوب میشه احتمالا یکی دو هفته دیگه

اما این وضع افسردگی الان چند ساله روی زندگی من چمبره زده و بلند نمیشه علتشم میدونم چیه .

برمیگرده به دوران کودکی و رنج هایی که اون روزها کشیدم بقیه اش هم برمیگرده به واقعیت دردناک زندگیم

یه آدم تنهای بی کس و کار ، با یه پدر و مادر ساده ی بی سر و زبون و ساده و مستضعف .

هیچ امیدی به پدر ومادرم ندارم تنهای تنها هستم واقعا . خدا هم که هیچی ...

اگه خودم واسه خودم تونستم کاری کنم که هیچ .اگه نکنم که نمیکنم هیچکس به دادم نخواهد رسید.

افکارم الان کمی سیاهه شاید ولی واقعیه واقعیت وجود منه

مثه یه ماهی که تو آکواریوم زار میزنه تا توی اشک های خودش زندگی کنه .