یه مساله ی عاشقانه

من خودم فک میکنم که وقتی یکی رو دوس داری دلت میخواد بهش نزدیک بشی . یعنی روحت میخواد به روحت نزدیک بشه به خاطر همین میره بهش نزدیک میشه اینقدر نزدیک میشه که بغلش میکنه .

شایدم اصن مساله اینجوری نیس وقتی یکی رو دوس داری جسمشو هم دوس داری دیگه

اصن نمیدونم میشه جسم و روح رو از هم تفکیک کرد یا نه . وقتی من یکی رو دوس دارم میتونم بگم جسمشو دوس ندارم ولی روحشو دوس دارم ؟ اخلاقشو دوس دارم ولی قیافشو دوس ندارم ؟ اینا رو چطوری میشه تفکیک کرد ؟ آخه شاید توی ذهن و روی کاغذ بشه تفکیک کرد .

اما مساله اینجاست وقتی میخوای به یکی بگی که دوستت دارم

جسم و روحش با هم میاد تو ذهنت دیگه وقتی جلوش وایسادی میخوای بگی دوستت دارم

اینو به کل وجودش داری میگی دیگه . نمیتونی بگی بذار چشامو ببندم حالا بگم دوستت دارم که فقط به روحت گفته باشم به جسمت نگفته باشم .

وقتی یکی رو دوس داری همه جاشو دوس داری . فک کنم همینجاست که میری بغلش میکنی.

بهش نزدیک میشی نزدیک ترین جا توی بغلشه و خب وقتی میری توی بغلش و دوسشم داری

حرارت تنش بهت میخوره . لطافت وجودش بهت میخوره نرمی پوستش بهت میخوره جسمت به جسمش میخوره

احساست با احساسش گره میخوره نفساتون گره میخوره اینجا دیگه فک کنم بالاترین درجه ی احساسات آدم درگیر میشه یعنی انگار بالاترین درجه ی عشقه . شاید به خاطر همینه که به رابطه ی جنسی میگن عشق بازی . یعنی قضیه عشقه . یعنی یه دونه بازی عاشقانه است یا مثلا میگن معاشقه معاشقه یعنی چی ؟ یعنی بازی عاشقانه ، یعنی دو نفر رابطه جنسی دارن کارشون عاشقانه است . کارشون پر از احساسه . خود به خود آدم یکی رو دوس داره میره توی بغلش خب دلش میخواد ازین کاراهم بکنه جزوی از عشقه به نظرم . اصن مگه میشه کسی رو دوس داشته باشی و نبوسیش و ...ولش کن خراب شد حرفمو نتونستم خوب بیان کنم .

مخاطب خاص ندارد .