زندگیتو بکن ولش کن آرزوهای بلند رو

خوبیش اینه دیگه منتظر کامنت نیستم فقط موقعی مینویسم که دلم میخواد بنویسم بذارید درونیاتم رو بنویسم امروز به این نتیجه رسیدم من آرزوی دراز دارم (اصطلاح اخلاقیش میشه طول امل ) آرزوهای طولانی مدت

میگن این آرزوهای طولانی مدت آدم رو سنگدل میکنه آدم رو بد میکنه . من آرزوم این بود یه روزی آدم بزرگی بشم و دائم برای اون هدف کتاب میخوندم از امروز تصمیم گرفتم دیگه کتاب نخونم . آرزوی بلندم رو ول کنم برم سراغ زندگیم

کارامو انجام بدم به محض اینکه تونستم هم ازدواج بکنم به محض اینکه تونستم شغلی پیدا شد انجامش بدم

و خلاصه بیخیال آدم بزرگی شدن بشم بیخیال علم و سواد خیلی آنچنانی بشم برم مثه بچه های خوب

ازدواج کنم و مثه بچه های خوب شغل معمولی پیدا کنم و انجامش بدم . دلم میخواست یه روزی یه آدم بزرگ بشم . این آرزوی درازه که زندگی منو داغون کرده . ولش کن آقا ، ولش کن ، برو زندگیتو کن

برو آدم بزرگی شدی که هیچ نشدی هم به درک ... به درک به جهنم ولش کن

تو وظیفته زندگیتو کنی ازدواج کنی لذت ببری خوش باشی در حد توانت سعی هم بکنی نه اینکه همه چیزتو فدای یه آرزوی دراز بکنی ( اهداف خیلی بلند مدت اینطوریه دیگه اشکال داره) .

کیس مناسب هم ندارم کسی نیس که دوسش داشته باشم دلم بخوادش دلم بخواد همسرم باشه

خیلی بده که کیس نیست یکی که دوسش داشته باشم . که جرئت کنم برم خاستگاریش و باهاش بمونم

و براش فداکاری کنم .